247 Ειδήσεις από την Ελλάδα

To νέο τεύχος του Der Spiegel αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην Documenta, τη μεγαλύτερη έκθεση σύγχρονης τέχνης στον κόσμο, η οποία φέτος συνδιοργανώνεται για πρώτη φορά μεταξύ Κάσελ και Αθήνας. Με αφορμή τα εγκαίνιά της στην Αθήνα στις 8 Απριλίου το γερμανικό περιοδικό σημειώνει: «Για πρώτη φορά η Documenta δεν θα διεξαχθεί μόνο στο Κάσελ αλλά και στο εξωτερικό, στην Αθήνα. Οι επιμελητές δίνουν έμφαση στην παρουσίαση της εικόνας μιας απελπισμένης πόλης –και ως εκ τούτου προκαλούν την κριτική». Το γερμανικό περιοδικό κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της Documenta σημειώνει ότι κάθε πέντε χρόνια το Κάσελ να μετατρέπεται σε ένα «κέντρο εξουσίας» για τον χώρο του πολιτισμού «όπου ο εκάστοτε καλλιτεχνικός διευθυντής ή διευθυντές αποφασίζουν ποια τέχνη πουλάει, και μάλιστα παγκοσμίως».

Φέτος ο κλήρος πέφτει στην Αθήνα. «Την επόμενη εβδομάδα ξεκινά στην Αθήνα μια εξόριστη, θα μπορούσε να πει κανείς, Documenta. H Aθήνα πρέπει να φανεί σαν ένα νέο, ένα καλύτερο Κάσελ». Στόχος του πολωνού διευθυντή της Documenta Άνταμ Σίμτσικ είναι να «συγκρουστεί με την παράδοση» και να βγάλει την σύγχρονη τέχνη έξω από τα όρια της «γερμανικής επαρχίας». Αυτή η τάση γίνεται εύκολα αντιληπτή αν κοιτάξει κανείς το ελληνικό πρόγραμμα. Πολυσυλλεκτικό, με έντονες αναφορές στην ιστορία, την πολιτική, την σύγχρονη κοινωνία, την κρίση. Μια επιμελήτρια της Documenta ανέφερε χαρακτηριστικά: «Έχουμε την αίσθηση ότι ζούμε στη Βαϊμάρη της δεκαετίας του 1920. Η Αθήνα, αυτή η μητρόπολη των εκατομμυρίων, μια πόλη γεμάτη υπαρξιακές ανησυχίες πρέπει να μεταφέρει όλο αυτό το αίσθημα της νευρικότητας». Οι ιστορικές αναφορές θα είναι έντονες, για πολλούς Έλληνες όμως πρέπει ιδιαιτέρως να δοθεί έμφαση στο παρελθόν των δύο χωρών την περίοδο της κατοχής, στα φρικτά εγκλήματα της Βέρμαχτ. «Ωστόσο για τον Σίμτσικ ανακύπτει το εξής πρόβλημα: Για τον ίδιο η Αθήνα εξυπηρετεί άριστα τους δικούς του σκοπούς. Θέλει όσο το δυνατόν να συσφίξει τις σχέσεις των δύο χωρών, εντούτοις ακριβώς τέτοιες κινήσεις είναι που προκαλούν στην Αθήνα κριτική. Ακόμη και το γεγονός ότι πέρυσι χάρη στην Documenta ένα παλιό μουσείο ανακαινίσθηκε, δεν βοηθά».

Όπως αφήνει να φανεί το δημοσίευμα, παρά τις φιλόδοξες βλέψεις περί συνεισφοράς στο κομμάτι της ελληνογερμανικής συνεργασίας, η Documenta 14 αποτελεί ήδη αντικείμενο έντονης κριτικής ιδίως στην Ελλάδα. Κύριο επιχείρημα είναι το εξής: Παρά τις όποιες καλές προθέσεις, η φετινή διοργάνωση εξακολουθεί να πατά πάνω σε ένα κλισέ, από το οποίο στην πραγματικότητα θέλει να επωφεληθεί η γερμανική Documenta και όχι μόνο σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Το κλισέ αυτό δεν είναι άλλο από την στερεοτυπική προβολή της ρημαγμένης Ελλάδας της κρίσης.

Χρηματικό δέλεαρ σε πρόσφυγες για να μην ασκήσουν έφεση

Στην πρόθεση του ελληνικού υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής να καθιερώσει χρηματικό πριμ για όσους πρόσφυγες ή μετανάστες αποφασίζουν να απέχουν από το δικαίωμα άσκησης έφεσης μετά την απόρριψης της αίτησης ασύλου τους σε πρώτο βαθμό, διευκολύνοντας παράλληλα την λεγόμενη «εθελούσια επιστροφή» τους στις χώρες καταγωγής τους, αναφέρεται το Spiegel Online σε ανταπόκρισή του από την Αθήνα. «Η Ελλάδα δύσκολα μπορεί να αντεπεξέλθει στον μεγάλο αριθμό αιτήσεων ασύλου. Ένα επιπλέον χρηματικό μπόνους ενδέχεται τώρα να διασφαλίσει ότι λιγότεροι πρόσφυγες θα στραφούν με έφεση κατά της απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης ασύλου τους». Η ελληνική κυβέρνηση θέλει μελλοντικά να προσφέρει ένα επιπρόσθετο χρηματικό κίνητρο σε πρόσφυγες και μετανάστες («Cash Grant), προκειμένου να αποσύρονται από τη διαδικασία της έφεσης, ενθαρρύνοντάς τους έτσι να επιστρέψουν ομαλά στις πατρίδες τους. Σε αυτό το πλαίσιο ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΙΜΟ) έχει εκπονήσει κοινό σχέδιο με την Ελλάδα, το οποίο εστιάζει ιδίως στους πρόσφυγες και μετανάστες των hotspot της Λέσβου, της Χίου, της Λέρου, της Σάμου και της Κω, που είναι υπερπλήρη. «Εκεί φιλοξενούνται ήδη 8600 άνθρωποι. Στόχος είναι να ανακουφισθεί αισθητά η Ελλάδα στη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων ασύλου.»

Σύμφωνα με τον IMO oι πρόσφυγες που οικειοθελώς αποφασίζουν να επαναπατριστούν θα λαμβάνουν «μπόνους ύψους 500 ευρώ, το οποίο θα καταβάλλεται στο αεροδρόμιο την ημέρα της αναχώρησής τους. (…) To πρόγραμμα υποστηρίζεται από την Κομισιόν: τα τρία τέταρτα των κονδυλίων για τα μπόνους επαναπατρισμού προέρχονται από την ΕΕ». Μάλιστα το ποσό αυτό μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα 1500 ευρώ για ειδικές κατηγορίες –γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, ανάπηρους. Εντούτοις, όπως σημειώνει το Spiegel Online, πολλές διεθνείς ανθρωπιστικές ΜΚΟ δηλώνουν την οργή τους: «Είναι αδιανόητο ένα τέτοιο σχέδιο να υποστηρίζεται από έναν οργανισμό όπως ο IMO, που προασπίζει στην ουσία τα δικαιώματα των προσφύγων», αναφέρει στο ίδιο δημοσίευμα ο Κ. Τσιτσελίκης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Το FDP επιμένει στη σκληρή στάση προς την Ελλάδα

Η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου αναφέρεται στο πρόγραμμα των Γερμανών Φιλελευθέρων (FDP), που παρουσίασαν στο Βερολίνο ενόψει των ομοσπονδιακών εκλογών. «Οι Φιλελεύθεροι μετά από δεκαετίες βρίσκονται εκτός ομοσπονδιακής βουλής από το 2013, επειδή δεν κατάφεραν τα ξεπεράσουν το όριο του 5%». Στόχος τους είναι να επιστρέψουν στην Μπούνστεταγκ. «Σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής οι Φιλελεύθεροι θέλουν κατά βάση την ισχυροποίηση της ΕΕ. Ωστόσο απορρίπτουν τη συνέχιση της βοήθειας προς την Ελλάδα, σε περίπτωση που η Αθήνα δεν υλοποιήσει όλες τις μεταρρυθμίσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση όμως τάσσονται υπέρ ενός κουρέματος του χρέους καθώς και υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Αναφορικά με τη βοήθεια προς την Ελλάδα ως μέλος της ΕΕ, θεωρούν ότι θα μπορούσε να τη λαμβάνει τότε μέσω επιχορηγήσεων». Η SZ κλείνει λέγοντας ότι αντίστοιχα σκληρή στάση κρατούν οι Φιλελεύθεροι και ως προς την Τουρκία, θεωρώντας ότι με την «αυταρχική διακυβέρνησή» της δεν μπορεί να ζητά την ένταξη της μελλοντικά στην ΕΕ.

Πηγή: Deutsche Welle

Η ΟΝΝΕΔ εύχεται στον Τσίπρα «χρόνια πολλά» για την πρωταπριλιά

daily-news.gr

«Χρόνια πολλά κύριε Τσίπρα! Καλή πρωταπριλιά»! Το δικό της μήνυμα, μέσω youtube, έστειλε η ΟΝΝΕΔ, στον πρωθυπουργό.

Μ’ ένα video, διάρκειας 1 λεπτού και 48 δευτερολέπτων, η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας θυμίζει ομιλίες του Αλέξη Τσίπρας «τιμώντας» έτσι την σημερινή ημέρα.

Χιμένεθ: Για τους παίκτες μου πονοκεφαλιάζω, όχι τον ΠΑΟ

daily-news.gr

Ο Μανόλο Χιμένεθ σέβεται τον Παναθηναϊκό αλλά τον απασχολεί μόνο το πώς θα παρουσιαστεί η ΑΕΚ την Κυριακή ενώ μίλησε και για το αν θα παραμείνει και την επόμενη σεζόν.

Αναλυτικά όσα είπε ο Ισπανός τεχνικός στις καθιερωμένες δηλώσεις στη Nova ενόψει του κυριακάτικου ντέρμπι…

Για το αν θα παραμείνει στην ΑΕΚ και την επόμενη σεζόν: «Πιστεύω ότι δε θα πρέπει να αποσπά την προσοχή μας κανένας ατομικός στόχος που δεν αφορά στον συλλογικό στόχο της ΑΕΚ, ο οποίος δεν είναι άλλος απ’ την καλύτερη βαθμολογική θέση στο πρωτάθλημα και την κατάκτηση του κυπέλλου. Οτιδήποτε άλλο συζητείται αυτή τη στιγμή μπορεί να μας αποσπάσει την προσοχή. Προφανώς και είμαστε επαγγελματίες και πρέπει να ακούμε τι λέγεται, αλλά η ΑΕΚ γνωρίζει ότι θα είναι η πρώτη ομάδα που θα ακούσω».

Για το αν ανησυχεί για την κατάσταση που θα βρεθεί η ομάδα μετά τη διακοπή και για το κυριακάτικο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό: «Ήμασταν σε καλή κατάσταση, αλλά πρέπει να δεχθούμε ότι έτσι είναι διαμορφωμένο το πρόγραμμα. Σίγουρα θα ήταν καλύτερα αν δεν υπήρχε διακοπή, αλλά σεβόμαστε το πρόγραμμα και συνεχίζουμε. Όλα τα παιχνίδια από εδώ και στο εξής θα είναι πολύ σημαντικά. Είτε μιλάμε για ντέρμπι είτε όχι. Εμείς χρειαζόμαστε τους βαθμούς και όλοι οι αγώνες από τώρα ως το τέλος της σεζόν θα είναι καθοριστικοί. Ξέρω ότι ο Παναθηναϊκός είναι μια ιστορική ομάδα και πρόκειται για έναν δύσκολο αντίπαλο. Τον σέβομαι όμως όπως ακριβώς σέβομαι και οποιονδήποτε άλλον αντίπαλο έχουμε να αντιμετωπίσουμε».

Για το αν αποτελεί «πονοκέφαλο» το μαρκάρισμα ενός ικανού επιθετικού, όπως ο Μπεργκ: «Το μόνο που μπορεί να μου δημιουργήσει εμένα πονοκέφαλο είναι να μην παίξουν καλά οι δικοί μου παίκτες. Όχι μόνο ο Παναθηναϊκός, αλλά όλες οι ομάδες έχουν πολύ ποιοτικούς παίκτες. Αυτό που με απασχολεί εμένα πραγματικά είναι η απόδοση των δικών μου παικτών».

Για την παρουσία του κόσμου στο ΟΑΚΑ την Κυριακή: «Είναι πολύ σημαντική η στήριξη του κόσμου. Δεν ξέρω αν και στην Ελλάδα χρησιμοποιείται ο χαρακτηρισμός «12ος παίκτης», κάτι το οποίο λέμε στην Ισπανία. Το έξτρα κίνητρο που δίνει ο κόσμος στους παίκτες είναι τεράστιο μέσα στο Ολυμπιακό στάδιο. Όπως γνωρίζετε άλλωστε το Ολυμπιακό στάδιο είναι τεράστιο και ανοιχτό γήπεδο, άρα την «ψυχρή» ατμόσφαιρα που δίνει το γήπεδο, τη ζεσταίνει ο κόσμος κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για μας».

Πηγή: gazzetta.gr

Ο κορυφαίος πριν τον Πελέ και τον Μαραντόνα

daily-news.gr

«Είχε κρυφά φτερά, κρυφές, μυστικές αδιανόητες δυνάμεις. Χωρίς φόρα πηδούσε και το κεφάλι του έφτανε πιο ψηλά από τα χέρια του αντίπαλου πορτιέρο. Τέτοιο φαινόμενο μαγικό δεν υπήρξε ξανά πριν ή μετά στην ιστορία του ποδοσφαίρου». Ο λάγνος λόγος του θρυλικού Ουρουγουανού δημοσιογράφου-συγγραφέα, Εδουάρδο Γκαλεάνο δεν έλεγε ψέματα, ούτε υπερβολές, καθώς προσπαθούσε να εξηγήσει σε όσους δεν είχαν δει, τι ακριβώς πράμα ήταν αυτός ο Αρσένιο Ερίκο.

Από κοντά τον σιγοντάρισε ο Δον Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ο οποίος στα πρώτα βήματα του εκείνον είχε για ίνδαλμα: «Είναι ό,τι πιο σπουδαίο και ξεχωριστό είδαν ποτέ τα μάτια μου. Ηταν ένας ζογκλέρ του τσίρκου, ένας ακροβάτης χωρίς ακόντιο, ο μεγαλύτερος αρτίστας όλων των εποχών». Και πάλι, για όσους δεν τον είδαμε, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το φαινόμενο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή που ανέδειξε η Παραγουάη και που εξελίχτηκε στον μεγαλύτερο σκόρερ στην ιστορία του παιχνιδιού στην Αργεντινή.

Γεννημένος το 1915 στην Ασουνσιόν, ο Αρσένιο Παστόρ Ερίκο Μαρτίνες ακολουθούσε ευλαβικά από παιδί τον πατέρα, τους θείους, τα αδέρφια, τα ξαδέρφια. Μετανάστες από την Ιταλία έμαθαν στην Παραγουάη το ποδόσφαιρο και λάτρεψαν την Νασιονάλ, πηγαίνοντας κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Εκεί, όπου στα 15 του βρέθηκε να κάνει ντεμπούτο με τους μεγάλους και ο Αρσένιο. Λίγο αργότερα όμως ξέσπασε ο πόλεμος με την Βολιβία και εκείνος βρέθηκε σε μία περιοδεία στην Αργεντινή. Τον εντόπισαν αμέσως από την Ρίβερ Πλέιτ και την Ιντεπεντιέντε και έδωσαν τη μάχη τους.

bagado-catalo-erico

Νικήτρια ήταν η δεύτερη που είχε τις γνωριμίες στην πρεσβεία της Παραγουάης και τον απέκτησε, δίχως καν να πληρώσει. Ηταν η στιγμή που άλλαξε η ιστορία των Κόκκινων Διαβόλων και του ποδοσφαίρου στη χώρα γενικότερα. Το 1934 την πρώτη χρονιά του έβαλε 12 γκολ, την δεύτερη 22, την τρίτη 21 και το 1936 συνέβη η έκρηξη. 48 γκολ σε 34 αγώνες, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην Αργεντινή, για να ακολουθήσουν σερί τα 43 σε 30 και τα 41 σε 32 ματς. Αυτά ήταν που έδωσαν στην Ιντεπεντιέντε το πρώτο πρωτάθλημα στην επαγγελματική εποχή και γενικότερα δύο διαδοχικά νταμπλ (1938, 1939) και που οι ιστορικοί την κατατάσσουν στο κλειστό club των καλύτερων ομάδων που εμφανίστηκαν ποτέ.

arsenio_erico_por_kike_olmedo_2012_portalguarani

Εκεί έπαιξε συνολικά για 12 χρόνια με ένα μικρό διάλειμμα για λίγα ματς με την Νασιονάλ πίσω στην πατρίδα το 1942. Σε 325 αγώνες με την Ιντεπεντιέντε βρήκε δίχτυα 295 φορές στο πρωτάθλημα, για να βρεθεί για πάντα στην κορυφή των σκόρερ της Αργεντινής και να μην τον ξεπεράσει ποτέ κανείς. Μόνο που η ομάδα του δεν τον άφηνε να παίξει με την Εθνική Παραγουάης, επειδή ήθελε να τον χρίσει διεθνή με την Αλμπισελέστε. Ο ίδιος αποφάσισε ότι δεν θα φορούσε άλλο εθνόσημο και έτσι δεν αγωνίστηκε ποτέ με κάποια Εθνική.

Προδομένος από τα γόνατα του, αποσύρθηκε από τα γήπεδα σε ηλικία 34 ετών, αν και για δύο χρόνια έπαιζε με σπασμένους μηνίσκους και χωρίς επέμβαση. Ακόμα και έτσι όμως δεν πιανόταν. Το επιτόπιο άλμα και η κεφαλιά ήταν το Νο1 όπλο του. Ωστόσο, ήταν εντελώς απρόβλεπτος. Μπορούσε να σκοράρει με 1.002 τρόπους και αυτό τον καθιστούσε ασταμάτητο.

2195551_full-lnd

Ο Αρσένιο Ερίκο υπήρξε ήρωας μίας ρομαντικής ποδοσφαιρικής εποχής, αλλά δεν υπάρχουν βίντεο για να μας δείξουν το τι μπορούσε να κάνει αυτός ο σκόρερ κατά συρροή. Οι ιστορικοί της μπάλας στη Νότια Αμερική τον χαρακτηρίζουν ως τον κορυφαίο πριν τον Πελέ και τον Μαραντόνα. Η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον έχει τοποθετήσει στην 8η θέση όλων των εποχών για τους Λατίνους (πίσω από Πελέ, Μαραντόνα, Ντι Στέφανο, Γκαρίντσα, Μορένο, Σκιαφίνο, Ζίκο) και στην 49η του κόσμου για τον προηγούμενο αιώνα.

Πηγή: gazzetta.gr

Επιστήμονες προειδοποιούν για την κάνναβη

daily-news.gr

Το κάπνισμα κάνναβης εξελίσσεται σε αγαπημένη συνήθεια στον ελεύθερο χρόνο πολλών Αμερικανών. Το κατά τα άλλα συντηρητικό Ντένβερ στην πολιτεία του Κολοράντο έχει γίνει δημοφιλής προορισμός για τους φίλους της κάνναβης, οι οποίοι διασχίζουν την πόλη με λεωφορεία, καπνίζοντας αναπαυτικά το «τσιγαριλίκι» τους. Στο μεταξύ διοργανώνονται ταξίδια κάθε Σαββατοκύριακο, η βιομηχανία της κάνναβης βλέπει τους τζίρους της να αυξάνονται αισθητά και ολόκληροι δήμοι κλείνουν τις οικονομικές τους τρύπες επιτρέποντας την ιδιωτική χρήση.

Η χρήση κάνναβης επιτρέπεται για ιατρικούς σκοπούς σχεδόν στις μισές αμερικανικές πολιτείες. Οκτώ πολιτείες έχουν στο μεταξύ νομιμοποιήσει πλήρως και την ιδιωτική χρήση για τους πολίτες στον ελεύθερό τους χρόνο. Στην πρωτεύουσα Ουάσιγκτον η χρήση είναι επίσης νόμιμη, ωστόσο η εμπορική της πώληση απαγορεύεται.

Την ίδια ώρα η παλέτα των βρώσιμων προϊόντων κάνναβης εμπλουτίζεται διαρκώς. Μπορεί να βρει κανείς από σοκολάτα με απίστευτες γευστικές ποικιλίες μέχρι κράκερς κάνναβης με γεύση σκόρδου. Στην Καλιφόρνια, οι κάτοικοι της οποίας είχαν ψηφίσει τον περασμένο Νοέμβριο υπέρ της ελεύθερης χρήσης κάνναβης, υπάρχουν υπηρεσίες διανομής που αναλαμβάνουν την παράδοση των αγαπημένων προϊόντων κάνναβης στο σπίτι. Σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Gallup το 2016 ένας στους οκτώ ενήλικες Αμερικανούς δήλωσε ότι καταναλώνει κάνναβη, ενώ σχεδόν ένας στους δύο είπε ότι έχει δοκιμάσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του.

Περισσότερες επιστημονικές έρευνες για την κάνναβη

Στην Ευρώπη οι επιφυλάξεις για τη νομιμοποίηση της κάνναβης για ιδιωτική χρήση είναι ισχυρότερες. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έκθεση για τα Ναρκωτικά, το 2015 σε 13 κράτη συνολικά 16,6 εκατομμύρια άτομα νεαρής ηλικίας μεταξύ 15 και 34 ετών είχαν καταναλώσει κάνναβη την χρονιά που πέρασε. Το «προπύργιο» της κάνναβης στην Ευρώπη παραμένει το Άμστερνταμ με τα διάσημα coffee shops. Ξεχωρίζουν επίσης η Τσεχία, όπου επιτρέπεται σχεδόν στον καθένα να καλλιεργεί κάνναβη για ιατρικούς σκοπούς, η Πορτογαλία και η Βαρκελώνη με τα δημοφιλή κλαμπ κάνναβης.

Κι ενώ η κάνναβη εξαπλώνεται κερδίζοντας ολοένα περισσότερους οπαδούς, επιστήμονες ερευνούν περισσότερο πόσο ασφαλής είναι η χρήση προϊόντων που περιέχουν αυτή την ουσία, αλλά και πώς αυτά τα προϊόντα θα μπορούσα να γίνουν ασφαλέστερα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Αξιοσημείωτο είναι ότι τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες η περιεκτικότητα της σχετικής δραστικής ουσίας στα προϊόντα κάνναβης έχει, σύμφωνα με αναλύσεις, κατά μέσο όρο διπλασιαστεί.

Ερευνητές από τη Φιλαδέλφια διαπίστωσαν προσφάτως ότι η χρήση μαριχουάνας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 10% και την πιθανότητα καρδιακής προσβολής κατά 26% συγκριτικά με τους μη χρήστες. Στις διαπιστώσεις αυτές κατέληξε το Einstein Medical Center στη Φιλαδέλφια έπειτα από ανάλυση άνω των δύο εκατομμυρίων κλινικών δεδομένων από ενήλικους αμερικάνους ασθενείς, χωρίς να λάβουν υπόψη τους παράγοντες όπως η παχυσαρκία και η υψηλή αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, το γεγονός ότι τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν οι αμερικανοί ερευνητές αφορούν άτομα με προβλήματα υγείας δεν τα καθιστά απολύτως συγκρίσιμα και αξιόπιστα για το σύνολο του πληθυσμού.

Πάντως επιστημονική ομάδα του Kings ‘s Kollege του Λονδίνου εφιστά την προσοχή με άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό Lancet. «Παρότι οι περισσότεροι χρήστες δεν θα εμφανίσουν προβλήματα, είναι σημαντικό τώρα που η χρήση κάνναβης γίνεται ολοένα και πιο ελεύθερη να βρούμε νέους τρόπους ώστε να μπορέσουμε να περιορίσουμε πιθανές βλάβες εξαιτίας της κάνναβης», γράφει ο Αμίρ Ενγκλουντ, μέλος της επιστημονικής ομάδας. Ο συνάδελφός του Τομ Φρίμαν προσθέτει ότι «τα οκτώ τελευταία χρόνια ο αριθμός των ανθρώπων που δέχθηκαν στη Μ. Βρετανία ιατρική περίθαλψη εξαιτίας της κάνναβης αυξήθηκε πάνω από 50%».

Πηγή: Deutsche Welle

Γιατί 300.000 άνθρωποι στο Περού στειρώθηκαν χωρίς να το ξέρουν μεταξύ 1996 και 2000

daily-news.gr

Τον Απρίλιο του 1996 η Victoria Vigo, μητέρα δύο παιδιών και έγκυος στο τρίτο παιδί της, στην 32η εβδομάδα της κύησης, ζούσε στη ζεστή παραλιακή πόλη Piura, στο βορειοδυτικό Περού.

«Δεν ένιωθα καλά κι έτσι πήγα να δω τον γιατρό μου» αφηγείται στο BBC. «Με παρέπεμψε στο νοσοκομείο όπου κατέληξα στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Με εξέτασαν κι αποφάσισαν πως έπρεπε να υποβληθώ σε επείγουσα καισαρική».

Ο γιος της Victoria αντιμετώπισε αναπνευστικές δυσκολίες μόλις γεννήθηκε, οι ανώριμοι πνεύμονές του δεν είχαν πλήρως αναπτυχθεί. Λίγο αργότερα πέθανε…

«Ένας γιατρός προσπαθούσε να με παρηγορήσει και μου έλεγε «μην ανησυχείς, είσαι νέα, θα κάνεις άλλο παιδί»». Αλλά η 32χρονη άκουσε εμβρόντητη έναν άλλο γιατρό να του απαντά «Όχι, δεν θα μπορέσει να κάνει άλλα παιδιά, τη στειρώσαμε»! «Ήθελα να κάνω κι άλλα παιδιά αλλά μου απέκλεισαν αυτή την επιλογή χωρίς καν να με ρωτήσουν. Αυτό θα έπρεπε εγώ να το αποφασίσω, όχι άλλοι» λέει με πικρία.

Δεν είναι η μόνη που έζησε αυτόν τον εφιάλτη της αθέλητης στείρωσης. Είναι ένας από τους 300.000 (!) πολίτες του Περού που στειρώθηκαν χωρίς να ζητηθεί η συγκατάθεσή τους μεταξύ 1996 και 2000. Μέσα σε τέσσερα χρόνια αφαιρέθηκε από περίπου 272.000 γυναίκες και 21.000 άνδρες το δικαίωμα να αποφασίσουν αν θα διαιωνίσουν το είδος τους, αν και πόσα παιδιά θα κάνουν.

Με βαζεκτομή για τους άνδρες και περίδεση σαλπίγγων για της γυναίκες, τους αφαιρέθηκε το δικαίωμα να αποφασίσουν ουσιαστικά για το μέλλον τους. Ήταν η εποχή που ο τότε πρόεδρος της χώρας Αλμπέρτο Φουτζιμόρι εγκαινίασε ένα πρόγραμμα «οικογενειακού προγραμματισμού», γνωστό ως «Εθελοντική Χειρουργική Αντισύλληψη» που εντασσόταν σε ευρύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης της φτώχειας.

Το 1997, η Vigo άρχισε τον αγώνα της κατά των αρχών της χώρας της. «Δεν έχει να κάνει μόνο με τα δικαιώματά μου, σύντομα συνειδητοποίησα πως αυτό που συνέβαινε ήταν κομμάτι εθνικής πολιτικής και πως αφορούσε ακόμα πολλές γυναίκες. Αυτό συνέβαινε σε όλο το Περού, οι γιατροί έπαιρναν αποφάσεις χωρίς να έχουν ενημερώσει τις γυναίκες που εμπλέκονταν» λέει.

Ύστερα από πολύχρονη νομική διαμάχη, τελικά η Vigo κέρδισε τον δικαστικό της αγώνα το 2003 και της επιδικάστηκε αποζημίωση ύψους περίπου… 2.400 ευρώ. Είναι, σύμφωνα με το βρετανικό δίκτυο, ο μόνος άνθρωπος στο Περού που έλαβε οποιαδήποτε μορφή αποζημίωσης μετά την εξαναγκαστική στείρωσή του.

Οι γυναίκες και οι άνδρες που μπήκαν στο στόχαστρο στο πρόγραμμα στείρωσης ήταν συνήθως φτωχοί αυτόχθονες. Πολλοί μιλούσαν Quechua -γλώσσες που ομιλούνταν κυρίως στις Άνδεις- και κλήθηκαν να υπογράψουν ένα κομμάτι χαρτί γραμμένο στα ισπανικά που δεν καταλάβαιναν.

Ο Φουτζιμόρι είχε πει πως θα γινόταν σταδιακή εφαρμογή του σχεδίου, το οποίο προέβλεπε και τη χειρουργική στείρωση, κάτι που μέχρι τότε ήταν παράνομο στο Περού. «Η αλήθεια είναι όμως πως αντί να προωθήσει ένα φάσμα αντισυλληπτικών μεθόδων, υπήρχαν στόχοι, ποσοστώσεις και αριθμοί στειρώσεων που το υγειονομικό προσωπικό έπρεπε να πετύχει» λέει η Rosemarie Lerner, διευθύντρια του Quipu project, το οποίο συγκεντρώνει και μοιράζεται τις μαρτυρίες ανθρώπων που, όπως η Victoria, έχασαν τη δυνατότητα να αναπαραχθούν στο Περού της δεκαετίας του 1990.

Quipu2

Το Quipu ήταν ένα σύστημα με κλωστές και κόμπους που χρησιμοποιούσαν οι Ίνκας και οι αρχαίοι πολιτισμοί των Άνδεων. «Επιλέξαμε το Quipu να συμβολίζει αυτό το πρότζεκτ επειδή κι εμείς καταγράφουμε προφορικές μαρτυρίες που ακουμπούν στη συλλογική μνήμη μας, για να διασφαλίσουμε πως αυτές οι στειρώσεις δεν θα ξεχαστούν» αναφέρει το πρότζεκτ σε ανακοίνωσή του.

Με το Quipu, πολίτες σε όλο το Περού μπορούν να χρησιμοποιούν μια δωρεάν τηλεφωνική γραμμή για να πουν την ιστορία τους, να ακούσουν τις μαρτυρίες άλλων και να καταγράψουν απαντήσεις. Μόλις ηχογραφηθούν, τα μηνύματα μεταφράζονται σε Quechua, ισπανικά και αγγλικά και αναρτώνται στην ιστοσελίδα του πρότζεκτ όπου μπορεί κανείς να τα ακούσει από κάθε γωνιά του κόσμου.

Quipu3

Η ομάδα της Lerner διοργανώνει εργαστήρια σε όλη τη χώρα για να διδάξει στους πολίτες πώς να χρησιμοποιούν την ιστοσελίδα και την τηλεφωνική γραμμή του Quipu για να αφηγηθούν τις ιστορίες τους. Αυτό το διάστημα, συγκεντρώνουν ιστορίες από ανθρώπους στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Πέρσι είχαν ταξιδέψει για τον ίδιο σκοπό σε απομακρυσμένες κοινότητες των Άνδεων.

«Οι περισσότερες ιστορίες έχουν κοινή δομή» εξηγεί η ίδια. «Πώς άρχισε η καμπάνια των στειρώσεων, πώς οι νοσοκόμες και το ιατρικό προσωπικό έψαχνε γυναίκες μέσα στα σπίτια τους, πώς ήταν η στιγμή της επέμβασης και πόσο τραυματικό ήταν όλο. Κάποιες γυναίκες στειρώθηκαν ενώ εγκυμονούσαν!».

Υπάρχουν μαρτυρίες γυναικών που ουσιαστικά εκβιάστηκαν να στειρωθούν έναντι τροφίμων ή φαρμάκων. Πολλές λένε πως οι συχνά απρόσεκτες επεμβάσεις- εκ των οποίων κάποιες έγιναν χωρίς γενική αναισθησία- τους προκάλεσαν τόσο σοβαρά τραύματα που δεν μπορούν πια να δουλέψουν.

Χωρίς καμία ιατρική ή άλλου είδους μετεγχειρητική φροντίδα, οι γυναίκες αυτές βρέθηκαν -και βρίσκονται- στο περιθώριο επειδή δεν μπορούν πια να δουλέψουν αλλά κι έχασαν το κοινωνικό τους «πρόσωπο» επειδή δεν μπορούν πια να κάνουν παιδιά. Πολλές αφηγούνται το πώς οι σχέσεις τους χάλασαν και οδηγήθηκαν στον χωρισμό.

Η συζήτηση για το θέμα αυτό παραμένει ταμπού για πολλούς στο Περού. Η Lerner ελπίζει όμως το Quipu project να συμβάλει στην αλλαγή της νοοτροπίας. «Θέλουμε οι γυναίκες να συμμετάσχουν στο Quipu για να καταλάβουν πως δεν είναι μόνες» λέει. «Χιλιάδες γυναίκες βίωσαν την ίδια εμπειρία και αξίζουν να ακουστούν».

Quipu6

Το 2003, τρία χρόνια αφότου ο Φουτζιμόρι έχασε την εξουσία, οι περουβιανές εισαγγελικές αρχές άρχισαν να διερευνούν τις καταγγελίες για εξαναγκαστικές στειρώσεις. Έκτοτε πολλές υποθέσεις άνοιξαν και αρχειοθετήθηκαν. Κάποιες οδηγήθηκαν στο αρχείο για δεύτερη φορά τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν το δικαστήριο αποφάνθηκε πως δεν υπήρχαν αρκετές αποδείξεις για να συνεχιστεί η έρευνα.

Ο πρώην πρόεδρος της χώρας εκτίει ποινή φυλάκισης 25 ετών για υπεξαίρεση και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων το διάστημα της δεκαετούς κυριαρχίας του. Όμως οι περισσότεροι από τους ανθρώπους εκείνους που στειρώθηκαν ακόμα περιμένουν τη στιγμή της δικαίωσής τους.

Quipu4

Η Vigo αναγνωρίζει πως πιθανότατα κέρδισε στην προσπάθειά της διεκδικήσει αποζημίωση επειδή, αντίθετα με τους περισσότερους πολίτες που στειρώθηκαν παρά τη θέλησή τους, ανήκει στη μεσαία τάξη, είναι μορφωμένη και μιλά ισπανικά.

Παρά την αποζημίωση που έχει ήδη λάβει, ξέρει πως τόσο η ίδια όσο και άλλα θύματα ακόμα χρειάζονται αναγνώριση. «Θέλουμε να λάβουμε κανονική αποζημίωση αλλά δεν έχει να κάνει μόνο με τα λεφτά. Θέλουμε δικαιοσύνη για όσα συνέβησαν» εξηγεί.

«Ήταν ρατσιστικό να πιστεύει κάποιος πως μπορεί να βάζει στο στόχαστρο τις φτωχότερες και πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να λαμβάνει αποφάσεις για λογαριασμό τους. Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίζει κανείς με αυτόν τον τρόπο τις γυναίκες τον 21ο αιώνα; Παραβίασαν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιες το μέλλον μας» καταλήγει.

Δείτε όλα τα θέματα του Weekend